پروین حسینی _تایماز نیوز | بعضی روزها را نمی‌توان با تقویم به خاطر سپرد؛ آن‌ها در حافظه یک ملت حک می‌شوند. روز بدرقه امام شهید، رهبر ایران، از همان روزها بود؛ روزی که خیابان‌ها دیگر فقط خیابان نبودند، بلکه به رودخانه‌ای از انسان تبدیل شدند؛ انسان‌هایی که هر کدام بخشی از خاطره خود را برای آخرین دیدار آورده بودند.

پروین حسینی_تایمازنیوز | خداوند شاهد است که آن روز، تپش قلب‌های ما از راه دور، با ریتمِ گام‌های جمعیتِ تهران و قم و مشهد یکی شده بود. تلویزیون را روشن کردم؛ تصویر، غرق در سیاهی و خروشِ مردم بود. هر چه قابِ تصویر را بزرگ‌تر می‌کردم، انگار دورتر می‌شدم. آنجا، در آن ازدحامِ مقدس، آدم‌ها داشتند تکه‌هایی از جانِ خود را برای بدرقه‌ی جانِ جهان می‌فرستادند، و من… من در خانه‌ام در اردبیل، میانِ دیوارهای اتاق، حبس شده بودم.