بنابراین کنشگری به منظور صیانت از رسالت و ولایت و تربیت حماسه سازان نهضت عاشورا و نصرت دهندگان حسینی از مهمترین کارویژه های امامت حسنی است.

برخی از جلوه‌های نقش آفرینی امام حسن مجتبی (ع) عبارت‌اند از:

مدیریت هوشمندانه، حیله گرترین دستگاه حکمرانی تاریخ بشر؛

پرده برداری از چهره مزورانه و منحرفانه خلافت اموی؛

اعتبار زدایی پیشگیرانه از سبک حکمرانی مبتنی بر وراثت؛

مدل سازی از مذاکره صلح مقتدرانه و صلحنامه نویسی حکیمانه؛

تدبیر در بقاء مؤلفه‌های اصلی و بنیان‌های نظری اسلام نبوی و علوی؛

حفظ خانواده رسالت و امامت از خطر نسل‌کشی بی‌ثمر و کم اثر؛

صیانت از مذهب اهل البیت در بستر ولایت و امامت؛

ترویح فضیلت و کرامت، در زیست انسانی و اجتماعی؛

بسترسازی برای نهضت عاشورا از طریق تربیت نسلی نو از حماسه آفرینان مخلص.

یافته راهبردی
کنشگری معنوی، تربیتی، اجتماعی و سیاسی امام حسن مجتبی (ع) در دوره گذار محصول نقش آفرینی هوشمندانه و کریمانه او در تمهید برای “الگوسازی حکیمانه از حکمرانی توحیدمدار نبوی و علوی” تا “قاعده سازی شرافتمندانه برای نهضت عزت مدار حسینی و زینبی” است که با هدف “شالوده شکنی از مدل خلافت فریبکارانه و وراثت منحرفانه اموی” ترسیم شد.