▫️ ۱.ولنتاین: یک جشنواره سالانه است که در ۱۴ فوریه (۲۵ بهمن یا ۲۶ بهمن خودمان) در برخی از کشورهای جهان گرامی داشته میشود. این روز به عنوان نماد عشق، محبت و روابط عاطفی شناخته میشود. ریشههای این روز به سنت ولنتاین، یک کشیش مسیحی در روم باستان، برمیگردد که بر اساس افسانهها! به دلیل انجام ازدواجهای مخفیانه برای سربازان رومی (که امپراتور ازدواج آنها را ممنوع کرده بود) اعدام شد. برخی نیز آن را مرتبط با جشنوارههای رومی مانند لوپرکالیا میدانند که در بهمن ماه برگزار میشد. در این روز که صرفاً براساس افسانه ها!!! شکل گرفته هدیه دادن به ویژه هدیههای عاشقانه، ارسال پیامهای عاشقانه یا دوستانه، شام رمانتیک و برنامهریزی برای یک وعده غذایی ویژه با دوستان و جشنها و مهمانیها خاص به عنوان رسوم در حال نهادینه شدن است. در ایران نیز برخی زوجها این روز را جشن میگیرند و متاسفانه هزینه های سنگینی بر خانواده ها تحمیل می شود به ویژه با گسترش فضای مجازی دامنه آن گسترده تر هم شده است.
▫️۲.روز جهانی پسر: همین چند روز پیش در ۱۶ مه (۲۶ اردیبهشت) فضای مجازی در ایران پر بود از تبریک پدران و مادران به فرزندان پسر خود و دادن هدیه و شاید هزینه های سنگین دیگری که گاه دیده نمی شود اما، بر خانواده ها تحمیل می شود. این در حالی است که این روز در سال ۲۰۱۸ توسط دکتر جروم تیلوکسیگ از ترینیداد و توباگو با هدف توجه به چالش های خاص پسران، بهبود سلامت روانی و جسمی آنها، و ترویج برابری جنسیتی پایه گذاری شد و این رویداد هنوز به طور رسمی توسط سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته نشده است!!! در ادامه روز جهانی دختر نیز در ۱۱ اکتبر (۱۹ مهر) جشن گرفته می شود!!!
▫️۳.سوم خرداد: روزی که در تقویم ما به مناسبت سالروز آزادسازی خرمشهر در جنگ ایران و عراق به عنوان روز مقاومت، ایثار و پیروزی نامگذاری شده است. این روز یکی از روزهای مهم در تاریخ ایران است. در ۳خرداد۱۳۶۱ جوانان و رزمندگان ایرانی با دستان تقریباً خالی و پس از 34 روز نبرد سنگین (در عملیات بیتالمقدس)، شهر خرمشهر را از اشغال نیروهای عراقی آزاد کردند. این رویداد یکی از نقاط عطف جنگ ایران و عراق بود و روحیه ملی ایرانیان را تقویت کرد. هر ساله این روز با رژه نظامی، برنامههای فرهنگی و سخنرانیها گرامی داشته میشود.
▫️اما،سوال اصلی این است چرا و چگونه آن چه که در فرهنگ غرب به صورت افسانه و یا با تکیه بر عواطف انسانی محملی بر سودجویی صِرف و مصرفی بار آوردن جوامع تحمیل می شود، چنین در فرهنگ ما ریشه می دواند به گونه ای که در سال های اخیر حتی شاهد حضور خانواده ها در بازار برای خرید شب کریسمس هم هستیم!!! اما، آن چه در فرهنگ و تاریخ ملی و دینی ما واقعیت عینی داشته و دارد و برای بسیای از کشورها، ملت ها و فرهنگ های دیگر به عنوان آرزوست، در فرهنگ عمومی ما نمود گسترده و قابل توجه ندارد و صرفا با اجرای برنامه های رسمی خاتمه می یابد؟ مگر نه این است که نسل جدید ما باید براساس ارزش هایی رشد پیدا کنند تا بتوانند ایران قوی را رقم بزنند؟ آیا مسوولان فرهنگی به این نکته توجه دارند؟ آیا ما مناسبت ها و خاطرات تاریخی، ملی و دینی کمی برای شاد بودن، جشن گرفتن، بزرگداشتن پسران، دختران، زوج های جوان و خانواده داریم؟چند درصد از نسل جدید، نوجوان و جوان، با واقعیت های ایران دهه ۶۰ و نام آوری های و دلاورمردی های آن دوران به صورت معنی دار آشنایی دارند تا بتوانند در الگوگیری آنان را در اولویت اصلی خود قرار دهند؟
▫️نگاهی به تاریخ مملو از حماسه ایران (علاوه بر افسانه هایی که داشته ایم) و پخش سریال های متعدد از افسانه های کشورهایی نظیر کره و …، بی توجهی برنامه ریزان فرهنگی به داشته های غنی فرهنگی و حماسی برای قرار گرفتن در صدر سوژه های فیلم، سریال، سینما و جشن های عمومی را به تصویر می کشد و نسل جدید نیز ظاهراً چاراه ای ندارد تا اوقات فراغت خود را صرفاً با برنامه های لمپنی نظیر جوکر و مسابقات متعدد بی هدف در تلویزیون و یا شبکه های نمایش خانگی پر کرده و یا از آنها الگو بگیرد و یا شوربختانه الگوهای خود را در خارج از مرزهای میهن جستجو نماید.
Wednesday, 3 June , 2026